Wasbare Luiers versus Wegwerp

Tenzij je aan baby zindelijkheidscommunicatie doet, kom je niet onder het gebruik van luiers uit zodra je kleintje geboren is. Naast de door de meerderheid gebruikte wegwerp luier is er ook een alternatief. De wasbare luier. Voordat je gaat roepen; ‘vies!’ en ‘Dat is echt niet beter voor het milieu want je moet toch wassen’, heb ik hier een overzichtje gemaakt van beide.





Naast dat er op sommige wegwerp luier een handige indicator zit die aangeeft of de luier nat is, zit er ook nog een groot nadeel aan wegwerp luiers. Het bevat erg veel chemicaliën. Zo komt een kleine hoeveelheid van de stof dioxine (eigenlijk polychlorinated dibenzodioxine) vrij bij het bleken van de houtvezel voor de luier (Bron: DeVito and Schecter 2002).

Dioxine is een zeer kankerverwekkende stof die het voortplantingssysteem en het immuunsysteem kan aantasten. Hoewel de bron beweert dat de hoeveelheden die in luiers gevonden worden niet gevaarlijk is voor een (volwassen) mens, betwijfel ik of het onschadelijk is voor een baby.

Tributyltin zit in de luier om de luier waterproef te maken. Het is bekend dat deze stof zeer schadelijk is voor het leven in de zee maar toch mag het nog steeds gebruikt worden in wegwerp luiers rond de kwetsbare huid van je baby (bron Smajgl and Obhodas 2015).

De vochtopnemende gel, die bolletjes worden als ze in aanraking komen met vocht is natrium polyacrylaat. Deze stof staat erom bekend toxic shock syndroom te kunnen veroorzaken bij vrouwen die tampons gebruiken.

Kortom er worden veel chemicaliën gebruikt in luiers waarvan de veiligheid voor babies niet geheel duidelijk is. Als je zelf de keus zou hebben om een katoenen broekjes rond je kont te hebben of bovengenoemde chemicaliën, wat zou je dan kiezen?


  • pinterest
  • insta
  • facebook
  • twitter icon

Dit blog bevat affiliate links. Hiermee krijg ik een commissie voor aankopen die gedaan worden via deze link zonder extra kosten voor jou.