top of page

Deze blogpost bevat mogelijk affiliate links, wat betekent dat ik een kleine commissie ontvang voor aankopen die via deze links worden gedaan, zonder extra kosten voor jou.

  • Foto van schrijverValinda

Voorbeelden van de 7 Zonden van Greenwashing

Bijgewerkt op: 12 dec. 2023

Iedereen die een beetje kennis heeft over hoe de economie werkt, weet dat als er vraag is, er ook aanbod is. Dus toen de wereld duurzamere alternatieven begon te eisen, haastten bedrijven zich om die tegemoet te komen. Velen van hen realiseerden zich echter al snel dat jezelf milieuvriendelijk noemen veel gemakkelijker is dan echt duurzame producten maken. Bovendien zouden veel mensen de leugens niet opmerken, dus waarom zouden ze niet blijven liegen?



Dergelijk gedrag is helaas zo gewoon geworden dat het een eigen naam heeft gekregen: Greenwashing. The Cambridge Dictionary definieert greenwashing als gedrag of activiteiten die mensen doen geloven dat een bedrijf meer doet om het milieu te beschermen dan het in werkelijkheid is.


Greenwashing gebeurt om verschillende redenen. Sommige gevallen kunnen worden verklaard door onvoldoende onderzoek van het bedrijf en weinig begrip van de schade die ze aan het milieu veroorzaken. Toch profileren bedrijven zich vaker wel dan niet als duurzaam om milieubewuste klanten aan te trekken. Hoewel het ontwikkelen van een duurzaam productiemodel erg duur en tijdrovend kan zijn, is het opzetten van een nieuwe marketingcampagne iets dat de meeste bedrijven zich kunnen veroorloven. Als de campagne werkt, verhogen de bedrijven hun winst en produceren ze meer producten en afval, wat natuurlijk een averechts effect heeft op het milieu.


7 Zonden van Greenwashing


In 2010 voerde TerraChoice Environmental Marketing, een reclameadviesbureau, een onderzoek uit naar milieuclaims voor groene producten in de VS en vergeleek deze met de meest duurzame praktijken in de sector. Het resultaat was schokkend: van alle geanalyseerde producten deed er slechts één niet aan greenwashing. Na een verdere analyse van de misleidende milieuclaims, verdeelde het bedrijf ze in 7 categorieën, die het 7 Sins of Greenwashing noemde.


1. Zonde van de verborgen afweging

The Sin of the Hidden Trade-off werkt als een goocheltruc en lokt ons naar een wereld van schijnbare duurzaamheid, terwijl een grotere impact op het milieu verborgen blijft. Het is het milieu-equivalent van een luchtspiegeling in de woestijn, die een uniek aspect van de milieuvriendelijkheid van een product presenteert en tegelijkertijd het algemene beeld verhult. Stel je een product voor dat trots op zijn recyclebare verpakking pronkt, maar toch zwijgt over de buitensporige CO2-uitstoot van het productieproces. Deze zonde fluistert beloften van milieubeheer in, terwijl tegelijkertijd de bredere ecologische voetafdruk aan het oog wordt onttrokken, waardoor consumenten in vervoering worden gebracht door een glinsterende façade van duurzaamheid zonder de volledige waarheid te onthullen.

Voorbeeld:

Overweeg een bedrijf dat zijn flessenwater als milieuvriendelijk op de markt brengt vanwege het gebruik van recyclebare plastic flessen. Het bedrijf legt sterk de nadruk op de recycleerbaarheid van hun verpakkingen, wat suggereert dat het kopen van hun water het milieu helpt. Ze slagen er echter niet in om de substantiële verborgen wisselwerking aan te pakken: de algehele milieu-impact van de flessenwaterindustrie. Hoewel hun flessen recycleerbaar zijn, dragen de productie en het transport van plastic flessen voor eenmalig gebruik aanzienlijk bij aan vervuiling, uitputting van hulpbronnen en energieverbruik. Door zich uitsluitend te concentreren op de recycleerbaarheid van hun flessen verbergt het bedrijf handig het grotere probleem van de milieuschade die wordt veroorzaakt door de gehele levenscyclus van hun product, waardoor consumenten worden misleid door te geloven dat het kopen van hun water een milieuverantwoordere keuze is dan het in werkelijkheid is.

plastic flessen - 7 zonden van Greenwashing

2. Zonde zonder bewijs

In een wereld waar 'groene' labels op producten worden geplakt, zoals stickers op een koffer, regeert de Sin of No Proof als een stiekeme bedrieger. Het is die subtiele, ongrijpbare claim die in de lucht hangt als een belofte zonder inhoud – een gefluister van milieuvriendelijkheid zonder de steun van hard bewijs. Denk eens aan die shampoos die er prat op gaan dat ze ‘planeetminnend’ zijn, of wasmiddelen die beloven ‘milieuverantwoord’ te zijn, zonder ook maar een greintje bewijs te leveren om hun verheven beweringen te staven. Het is het eco-equivalent van de verdwijningsdaad van een goochelaar, waardoor wij consumenten in een wolk van twijfel achterblijven en zich afvragen of deze producten echt goed zijn voor de planeet of gewoon bekwaam zijn in de kunst van groene fata morgana.

Voorbeeld:

Stel je een wasmiddel voor dat beweert "100% milieuvriendelijk" te zijn, zonder enig bewijs of onderbouwing van zijn milieuclaims. Het etiket kan pittoreske natuurtaferelen bevatten of woorden als 'groen' en 'natuurlijk', waardoor de indruk van milieuvriendelijkheid wordt gewekt. Bij nader inzien ontbreekt er echter specifieke informatie over de gebruikte ingrediënten, het productieproces of eventuele certificeringen die de milieuvriendelijke status ervan valideren. Door het ontbreken van concreet bewijs of certificeringen van derden twijfelen consumenten aan de geldigheid van de milieuclaims van het wasmiddel, waardoor ze vervallen in de zonde van geen bewijs.


3. Zonde van vaagheid

In het labyrint van labels en claims die op producten zijn gepleisterd, komt de Sin of Vagueness naar voren als een meester in vermommingen, zichzelf gehuld in de dubbelzinnigheid van goedbedoelde maar onnauwkeurige termen. Als een fata morgana in de woestijn glanzen zinnen als 'milieuvriendelijk' of 'natuurlijk' verleidelijk op de verpakking, wat een milieubewuste keuze belooft. Deze zonde gedijt echter op het gebrek aan duidelijkheid en danst in de grijze gebieden van de semantiek, waardoor consumenten verdwaald raken in een waas van onzekerheid. Zonder concrete definities of normen worden deze vage beweringen een puzzel zonder oplossing, waardoor we worden aangespoord om de ware betekenis achter de woorden op elk etiket in twijfel te trekken. Het is goochelarij op het gebied van greenwashing, waarbij alles wordt beloofd en toch niets wezenlijks wordt onthuld, waardoor we verlangen naar transparantie te midden van de mist van marketingjargon.

Voorbeeld:

Overweeg een huidverzorgingsproduct met het label 'volledig natuurlijk'. Dit product presenteert de zonde van vaagheid door een brede term te gebruiken, zoals 'volledig natuurlijk', zonder te specificeren welke ingrediënten natuurlijk zijn of verdere context te bieden. Hoewel de term kan impliceren dat het product afkomstig is uit natuurlijke bronnen, ontbreekt het aan duidelijkheid over de daadwerkelijke samenstelling. Het kan een paar natuurlijke ingrediënten bevatten, vermengd met een groot aantal synthetische of potentieel schadelijke stoffen. Zonder een gedetailleerd overzicht van wat 'volledig natuurlijk' werkelijk inhoudt, of zonder verificatie of certificering door derden, blijven consumenten in het ongewisse en weten ze niet zeker wat ze werkelijk op hun huid aanbrengen. Deze ambiguïteit benadrukt de uitdaging waarmee consumenten worden geconfronteerd bij het ontcijferen van de authenticiteit van milieuclaims, en toont de Zonde van Vaagheid in actie

natuurlijke huidverzorging - 7 zonden van Greenwashing

4. Zonde van het aanbidden van valse etiketten

In een wereld die overspoeld wordt met producten die om onze aandacht strijden, is het gemakkelijk om in de aantrekkingskracht van valse beloften te vervallen. De zonde van het aanbidden van valse etiketten is een prooi voor ons vertrouwen, door goederen te verkleden in de geleende gewaden van geloofwaardigheid. Een label dat de legitimiteit van een gerespecteerde certificering of een knipoog van een prestigieuze milieugroepering nabootst, kan de camouflage zijn waarachter een volledig niet-geverifieerde claim schuilgaat. Het lijkt op een gemaskerd bal waar maskers van authenticiteit producten omhullen en consumenten verleiden met de illusie van ecologische verantwoordelijkheid. Maar onder deze valse etiketten schuilt vaak een grimmige afwezigheid van echte steun, waardoor we door een labyrint van bedrog moeten navigeren op zoek naar authentieke duurzaamheid.

Voorbeeld:

Stel je voor dat je door het gangpad van een supermarkt slentert, op zoek naar een wasmiddel dat aansluit bij jouw milieuvriendelijke waarden. Te midden van de vele opties valt één bepaalde fles op met een prominent embleem dat lijkt op een gerenommeerd milieucertificaat. Vertrouwend op dit symbool van duurzaamheid, gooit je het in je winkelwagentje, in de overtuiging dat je een milieubewuste keuze hebt gemaakt. Bij nadere inspectie thuis realiseert je zich echter dat het label slechts het logo van de certificering imiteerde zonder enige daadwerkelijke goedkeuring. De Zonde van het Aanbidden van Valse Etiketten heeft je laten denken dat je een milieuverantwoord product steunt, om er vervolgens achter te komen dat het zich alleen maar voordeed als groen en de ware impact ervan op de planeet achter een misleidende façade maskeerde.

Dit hypothetische scenario illustreert hoe valse etikettering consumenten kan misleiden door te geloven dat een product milieugecertificeerd of goedgekeurd is, terwijl het in werkelijkheid niet over de echte accreditatie of goedkeuring beschikt die het beweert te bezitten.


5. Zonde van irrelevantie

In de wereld van greenwashing valt de Zonde van Irrelevantie op als een misplaatst puzzelstukje in het grote plan van duurzaamheid. Het is dat moment waarop een product trots opschept over een triviaal milieukenmerk, vergelijkbaar met het prijzen van een auto omdat hij veiligheidsgordels heeft – verplicht en verwacht, maar nauwelijks een opmerkelijk verkoopargument. Het is het ‘CFK-vrije’ label op een product dat deze stoffen überhaupt nooit bevat, of de aankondiging van een ‘BPA-vrije’ waterfles, waarbij je gemakshalve vergeet dat alle waterflessen BPA-vrij zijn vanwege veranderingen in de regelgeving. Deze zonde is de kunst van het benadrukken van het voor de hand liggende of onbelangrijke, een tactiek die het gebrek aan oprechte betrokkenheid bij het milieu camoufleert achter een sluier van ogenschijnlijk groene gebaren. Het herinnert ons eraan dat niet alle claims over milieuvriendelijkheid het gewicht dragen waarvoor ze bedoeld zijn, en spoort ons aan om dieper te graven naar inhoud te midden van de oppervlakkige glans van milieumarketing.

Voorbeeld:

Laten we eens kijken naar het voorbeeld van een bedrijf dat reclame maakt voor zijn nieuwe lijn 'groene' wegwerpluiers. Ze bestempelen deze luiers trots als ‘boomvrij’, waarbij ze benadrukken dat ze gemaakt zijn zonder houtpulp en dus bomen redden.

De Zonde van Irrelevantie komt echter om de hoek kijken wanneer wordt onthuld dat de meeste wegwerpluiers nooit van houtpulp zijn gemaakt. Door de afwezigheid van houtpulp als een belangrijk milieuvoordeel te benadrukken, creëert het bedrijf een misleidende indruk van milieuvriendelijkheid, terwijl het de grotere milieu-impact van wegwerpluiers over het hoofd ziet, zoals hun bijdrage aan stortafval en hulpbronnenintensieve productieprocessen. Hoewel de afwezigheid van houtpulp misschien een positief aspect voor het milieu lijkt, is het feitelijk een irrelevante bewering die de meer kritische kwesties die verband houden met het gebruik van wegwerpluiers omzeilt.

luiers - 7 zonden van Greenwashing

6. Zonde van liegen

De zonde van Fibbing op het gebied van greenwashing is als het verkleden van een onwaarheid in het gewaad van geloofwaardigheid. Het is het moment waarop een product of bedrijf stoutmoedig een milieuvoordeel verkondigt, waarbij trots badges worden getoond van certificeringen die ze niet hebben behaald of statistieken die ze hebben opgeblazen. Het lijkt op de goochelarij van een goochelaar, die het publiek een wonderbaarlijke truc belooft, terwijl hij in het geheim de waarheid manipuleert. Deze zonde misleidt consumenten, tast het vertrouwen aan en bezoedelt de oprechte inspanningen van degenen die ernaar streven een positieve impact op het milieu te hebben. Het is niet slechts een woordspeling; het is een verraad aan het vertrouwen en een obstakel voor echte vooruitgang op weg naar een duurzame toekomst.

De zonde van Fibbing kan eenvoudigweg worden omschreven als liegen. Slechts 1% van de bedrijven maakt echter gebruik van beweringen die vals zijn. Meestal is greenwashing subtieler.

Voorbeeld:

Stel je een huishoudelijk schoonmaakproduct voor dat beweert ‘100% natuurlijk’ en ‘vrij van chemicaliën’ te zijn, zonder specifieke details of bewijsmateriaal te verstrekken om deze beweringen te ondersteunen. Bij nadere inspectie is ontdekt dat het product weliswaar enkele natuurlijke ingrediënten bevat, maar ook synthetische chemicaliën bevat die schadelijk zijn voor het milieu. Het bedrijf toont echter stoutmoedig afbeeldingen van weelderig groen en zinnen die pure, ongerepte natuur suggereren op de verpakking, waardoor een illusie van milieuvriendelijkheid ontstaat. Toch zijn er bij onderzoek geen legitieme certificeringen of verifieerbaar bewijs om deze beweringen te onderbouwen dat het volledig natuurlijk of vrij van chemicaliën is. Deze manipulatie van taal en presentatie dient als een klassiek voorbeeld van de Zonde van Fibbing bij greenwashing: het misleiden van consumenten door de waarheid op te rekken en de werkelijke impact van het product op het milieu te verdoezelen.


7. Zonde van het minste van twee kwaden

Op het gebied van milieuclaims geldt de Zonde van het Kleinere van Twee Kwaden als een sluwe misleiding, een sluwe manipulatie die zich vaak verhult onder het mom van relatieve deugd. Stel je dit voor: een product dat als 'groen' of 'milieuvriendelijk' wordt bestempeld, uitsluitend binnen de grenzen van zijn eigen, inherent schadelijke categorie. Het is de bedrieglijke aantrekkingskracht van een kleiner kwaad, een rook-en-spiegel-act, die consumenten ervan overtuigt dat het kiezen van de iets minder schadelijke optie op de een of andere manier gelijk staat aan een positieve impact op het milieu. Toch daagt deze zonde ons uit om verder te kijken dan de oppervlakte en ons af te vragen of genoegen nemen met mildere schade werkelijk aansluit bij onze oprechte zoektocht naar duurzaamheid en ethische consumptie. Het herinnert ons eraan dat echte vooruitgang op het gebied van het milieu meer vereist dan alleen het kiezen van het minste kwaad; het vereist het nastreven van werkelijk voordelige alternatieven die schade geheel vermijden.

Voorbeeld:

Een voorbeeld van de Zonde van het Kleinere van Twee Kwaden in actie is te vinden op het gebied van wegwerpproducten. Stel je een bedrijf voor dat zijn plastic waterflessen voor eenmalig gebruik op de markt brengt als ‘milieuvriendelijk’, omdat ze 20% minder plastic gebruiken in vergelijking met de flessen van hun concurrenten. Hoewel deze reductie misschien een stap in de goede richting lijkt, bestendigt deze nog steeds het gebruik van niet-biologisch afbreekbare materialen die bijdragen aan milieuvervuiling en schade. Het labelen van deze flessen als 'groen' binnen de context van hun eigen categorie zou consumenten kunnen misleiden door te geloven dat ze een milieubewuste keuze maken, terwijl in werkelijkheid de fundamenteel niet-duurzame aard van het product onveranderd blijft. Deze tactiek leidt vaak de aandacht af van duurzamere alternatieven, zoals herbruikbare flessen of biologisch afbreekbare verpakkingen, waardoor uiteindelijk een afvalcyclus in stand wordt gehouden, ondanks de claim het ‘kleinere kwaad’ te zijn.


greenwashing


Bedrijfsvoorbeelden van Greenwashing

Betreed een wereld waar duurzaamheid en bedrijfsmanoeuvres samenkomen. Greenwashing, de delicate dans van er milieuvriendelijk uitzien terwijl je de realiteit overstijgt, staat in de schijnwerpers. Kom met ons mee om bedrieglijke tactieken en levendige voorbeelden te onthullen die de betekenis van echte duurzaamheid in de hedendaagse consumentenwereld opnieuw vormgeven. Verken een landschap waar schijn vaak de waarheid maskeert, waar wat groen lijkt niet altijd de gouden standaard van ecologische verantwoordelijkheid is.


BP

Als je niet meer weet waar BP voor staat, komt dat omdat dat niet de bedoeling is. Het veranderen van de naam in een neutrale afkorting is een van de pogingen van de Britse oliegigant British Petroleum om zijn goede naam te redden na talloze beschuldigingen van greenwashing. In zijn reclamecampagnes richt BP zich alleen op zijn groene alternatieven, maar in werkelijkheid bestaat ruim 96 procent van zijn jaarlijkse kapitaaluitgaven nog steeds uit olie en gas.


Volkswagen

In 2015 stond Volkswagen centraal in een van de grootste greenwashing-schandalen in de auto-industrie. Om ervoor te zorgen dat zijn auto's de emissietests doorstaan, ontwierp het bedrijf een geavanceerd manipulatie-apparaat dat het zou merken wanneer de auto werd getest en de uitstoot aanzienlijk zou verminderen. Tijdens een test op een rollenbank gebruikten de auto's een emissiecontrolesysteem dat stikstofoxide zou opvangen. Toen de auto’s echter weer op de weg reden, stootten ze tot 40 keer meer stikstofoxide uit dan toegestaan is.

volkswagen voorbeeld van greenwashing

Nestle

Hoewel Nestle zijn producten bestempelt als duurzaam geproduceerd, blijkt uit onderzoek dat dit niet verder van de waarheid kan zijn. In een class action-rechtszaak die in 2019 werd aangespannen, werd Nestle (terecht) beschuldigd van ontbossing en het gebruik van kinderarbeid in West-Afrika. Volgens The Guardian heeft Ivoorkust, de grootste cacaoproducent ter wereld, de afgelopen 60 jaar 80% van zijn regenwouden verloren door de productie van chocolade. Bovendien werken er 1,9 miljoen kinderen op cacaoplantages in Ivoorkust, en Nestle heeft niet kunnen bewijzen dat zij daar geen verband mee hadden.


H&M

Terwijl H&M initiatieven lanceerde zoals hun Conscious Collection, die duurzame en milieuvriendelijke mode promoot, hebben sommige critici het bedrijf beschuldigd van greenwashing vanwege zijn fast fashion-bedrijfsmodel, dat bekend staat om het produceren van grote hoeveelheden kleding die bijdragen aan milieuverspilling en uitbuiting van grondstoffen. werk.

h&m conscious voorbeeld van greenwashing

Walmart

Walmart heeft te maken gekregen met beschuldigingen van greenwashing vanwege zijn beweringen over duurzaamheid, terwijl het nog steeds een grote retailer is die bekend staat om de verkoop van grote hoeveelheden producten die bijdragen aan milieuproblemen, zoals buitensporige verpakkingen en niet-duurzame inkooppraktijken.


Hoe Greenwashing te voorkomen

Het vermijden van greenwashing impliceert een combinatie van kritisch denken, onderzoek en een zorgvuldige afweging van verschillende factoren. Hier zijn enkele stappen die consumenten kunnen nemen om te voorkomen dat ze het slachtoffer worden van greenwashing:

  • Onderzoek en leer: investeer tijd in het begrijpen van wat verschillende milieulabels en -claims eigenlijk betekenen. Zoek naar geloofwaardige certificeringen en labels van erkende externe organisaties die transparante criteria voor duurzaamheid hanteren.

  • Onderzoek beweringen nauwkeurig: wees sceptisch tegenover vage of overdreven brede beweringen als 'volledig natuurlijk' of 'milieuvriendelijk'. Zoek naar specifieke details en bewijsmateriaal dat de milieuclaims van een bedrijf of product ondersteunt.

  • Controleer certificeringen van derden: Zoek naar certificeringen of aanbevelingen van gevestigde en gerenommeerde organisaties zoals de Forest Stewardship Council (FSC), Energy Star of USDA Organic. Deze certificeringen vereisen vaak dat aan strenge milieunormen wordt voldaan.

  • Kijk verder dan marketing: vertrouw niet alleen op marketingmateriaal. Onderzoek de algemene praktijken, transparantie en inzet van een bedrijf op het gebied van duurzaamheid via hun rapporten, initiatieven en daadwerkelijke acties.

  • Houd rekening met de gehele levenscyclus: beoordeel de gehele levenscyclus van een product, van de inkoop van grondstoffen tot productie, distributie, gebruik en verwijdering. Een product kan beweren milieuvriendelijk te zijn, maar kan in andere stadia aanzienlijke negatieve gevolgen hebben.

  • Ondersteun transparantie: geef de voorkeur aan bedrijven die transparant zijn over hun impact op het milieu, hun praktijken en verbeteringen. Bedrijven die openlijk hun uitdagingen en inspanningen om duurzamer te worden bespreken, zijn vaak authentieker.

  • Ondersteun echte milieuvriendelijke merken: Geef prioriteit aan merken die zich op de lange termijn inzetten voor duurzaamheid, door dit op te nemen in hun kernwaarden in plaats van als een marketingtrend.

  • Denk kritisch na: vertrouw op je instinct en gebruik je kritische denkvaardigheden bij het evalueren van milieuclaims. Als iets te mooi lijkt om waar te zijn of als er geen bewijs voor is, kan dit een waarschuwing zijn voor greenwashing.

Door op de hoogte te blijven, claims te verifiëren en merken te ondersteunen die zich oprecht inzetten voor duurzaamheid, kunnen consumenten een actieve rol spelen in het bestrijden van greenwashing en het aanmoedigen van meer verantwoorde bedrijfspraktijken.


In de wereld van duurzaamheid en ethisch consumentisme is het navigeren door het doolhof van greenwashing niet alleen een uitdaging; het is een oproep tot actie. Het nodigt ons uit waakzaam te zijn, lastige vragen te stellen en transparantie te eisen. Het gaat over het smeden van een toekomst waarin milieuclaims niet alleen maar slogans op verpakkingen zijn, maar worden ondersteund door echte, impactvolle veranderingen. Door gebruik te maken van de kracht van weloverwogen keuzes en door merken te steunen die de boodschap van duurzaamheid waarmaken, vermijden we niet alleen bedrog; we sturen de koers naar een wereld waar authenticiteit regeert, waar elke milieuvriendelijke claim meer is dan alleen een marketingtruc, maar een echte belofte om onze planeet te behouden. Het is een reis waarin we allemaal een cruciale rol spelen, waarbij elke beslissing een pad baant naar een groenere, eerlijkere toekomst.


Meer Duurzaam Leven Tips

Gebruik je al

Wasbare Keukenrol?

Unpaper towels - zero waste etsy shop

Bezoek onze webshop met meer dan 50 verschillende prints herbruikbare keuken doekjes. Ze zien er niet alleen super leuk uit, ze zijn ook duurzaam en besparen je geld uit. 

Valinda - Natuurlijk Ouderschap Blog - Duurzaam Moederschap - zero waste leven

Ontmoet Valinda

Hoi Lieve Lezer,

Ik ben  de oprichter van green and happy mom blog en green and happy shop. Na een gevecht tegen een zware postnatale depressie ben ik vast besloten de wereld een beetje beter te maken. Niet alleen voor mijzelf maar ook voor mijn kleine meisje.

Unpaper towels - zero waste etsy shop

Volg me op Youtube!

Gratis Ebook?

ebook side bar.png

Gratis Ebook?

ebook sidebar.png
bottom of page